De groene kersthel

Ik weet niet hoe het met jullie is, maar ik kan echt geen kerstbal meer zien!

Niet alleen heb ik uren met een stel kinderen plastic fotokerstballen zitten knutselen, ik ben gisteravond ook weer tot tien uur op school geweest om de kerstmeuk netjes op te bergen voor volgend jaar.

Vooral dat laatste viel nog niet mee, want we waren ’s middags  ‘geholpen’ door groep zeven en acht, die in hun enthousiasme alle takken van de nepkerstbomen door elkaar geslingerd hadden. Het resultaat: ongeveer de hele avond bezig met het ontwarren van alle kluwen van iets dat zich nog het beste laat omschrijven als ‘de groene kersthel’.

Kerst, geen bal ‘an

En ook hier thuis is het inmiddels bal. Annabel heeft gisteren de lievelingskerstbal van Liz kapot laten vallen en ondanks mijn enthousiaste uitroep dat scherven geluk bengen, viel het humeur van mijn oudste niet meer te lijmen. Ik vrees dat er niets anders opzit dan met gevaar voor eigen leven naar de Interatuin te sjezen om een nieuw ornament te kopen. Over hysterische toestanden gesproken.

Als een balletje

Afijn, niet zo gek dat mensen zo rond de feestdagen naar de fles grijpen. Ik denk terug aan de afgelopen dagen, aan de problemen met mijn planning (man een borrel, ik een afspraak, gaaaah, wat te doen met de kids?!), het dwangmatige denken aan kerstamuses en ben acuut toe aan een borrel. En dat om tien uur ‘s morgens!?

Nog mazzel  trouwens, dat ik zzp’er ben en dus niet ontslagen kan worden omdat ik dronken op een kerstborrel sta. Stel je voor!

De ballen

Al surfend, opzoek naar ontspanning, vond ik deze site, waarop de redenen van kerststress prachtig geïllustreerd zijn. In woord en beeld. Leuk, kakkerlakken als kerstcadeau en massahysterie in warenhuizen. Altijd fijn om te zien dat het erger kan.

Het artikel eindigt trouwens positief: als de sfeer er maar inzit, komt alles weer goed. Nou ja, dat is natuurlijk wel zo. En sfeer maken we zelf. Weet je wat, ik hang nog maar een paar extra ballen in de boom. Wordt het alsnog een feestje!

Aju, fijne Kerst, en eh.. de ballen!

Word jij ook gek van de decemberdrukte? Lees de nieuwe gastblog van Judith over ‘wanneer ben je nou gek’ en doe de test!

Foto is van Aranka’s kookblog.

Sinterklaas Stress!

Mijn kinderen zijn al een tijdje op de hoogte van ‘het geheim van Sinterklaas’.

Dat wil zeggen, Liz (10) wéét het en Annabel (8) is in ontkenning. Ik schreef er al eerder over,  maar het is niet bij die ene vergissing gebleven. Van de week vond ik namelijk een appel in de schoen van mijn jongste dochter. Huh? Wadoediedaardan? “Prima dat je je nog schoen zet,” zei ik, “maar vanwaar die appel?” Ze keek me verschrikt aan. “Dat páárd is toch wel echt!?”

Willem-Alexander?

Vroeger leverde het Sinterklaasfeest hier veel stress op. Ik herinner me een nacht dat Liz huilend bij mijn bed stond. De reden: ze was bang dat we Piet voor een inbreker zouden aanzien. Of een inbreker voor Piet. Ze wist niet precies wat ze erger vond – ik heb het haar nog gevraagd – maar dat ze bang was, dat was wel duidelijk. En dan die spanning als ‘de Sint’ het podium opkwam. Koning Willem-Alexander tijdens eed in De Nieuwe Kerk was er niets bij! Annabel kon er ook wat van. Die heeft een tijdlang ongeveer elke vijf minuten de open haard gecheckt. Of er geen Pieten klem zaten…

Tips van Eva

Heb jij jonge kinderen, dan is deze blog van Eva Bronsveld misschien interessant voor je. Eva schrijft en spreekt al jaren over kinderen en opvoeden en speciaal voor 5 december schreef ze een blog over Sinterklaasstress. Vol tips and tricks om de rode mijtertijd goed door te komen.

Lootje zwaar

Ik heb Eva’s sinterklaastips gelukkig niet meer nodig. (Alhoewel, had ik Liz niet laatst tijdens het Sinterklaasjournaal horen zeggen:  “Nou wéét ik dat het niet écht is, maar nou word ik tóch weer zenuwachtig!” En slaapt Pietje Bel niet ineens weer zo slecht? Dus.) Evengoed, wij hebben nu andere problemen. Klassenwerk, gedichten, surprises  “Wat moet ik nou maken?” “Nu heb ik alwéér een jongen!” Loodje-zwaar is die Sinterklaas dezer dagen voor het schoolkind (en de ouders).

Rijmen en dichten

Gelukkig weet Annabel  inmiddels wél wat voor suprise ze wil maken: een paard. Haar ‘lootje’ is namelijk dol op paardrijden. En bij gebrek aan kranten begint ze vast aan het gedicht. Trots laat ze me haar begin zien: “Met wat lijm, papier en gaas, maakt Sint voor jou een mooie vaas!”

“Een vaas?” reageer ik verbaasd, “maar je ging toch een páárd maken?”

“Ja”, knikt Annabel. “Maar dat rijmt niet.

Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl staan elke dag versche blogs. En heb je al meegedaan aan De Grote Bloggers Sinterklaasactie? Doen hoor, we geven heel leuke cadeautjes weg!

Woord van het jaar 2011


Jammer, ik ben te laat.

Driehonderdvijfennegentig woorden werden er ingezonden en nu is het klaar. De oproep is van de site af en de woorden weigerambtenaar, wordfeud en plaszak maken alle drie kans op de titel ‘woord van het jaar‘.
Dat heeft de vakjury van Onze Taal vandaag bekendgemaakt. De shortlist is een feit en op 26 november wordt het winnende woord gekozen.

De afgelopen jaren vielen woorden als gedoogregering, ontvrienden, swaffelen en Bokitoproof in de prijzen en dit jaar strijden, naast de drie bovengenoemde woorden, mee: app, Arabische lente, bedrijfspoedel, casinopensioen, eurocrisis, occupy en schuldencrisis.

Echt jammer dat ik te laat ben. Ik er nog wel een paar in willen sturen.

Bijvoorbeeld:

– Regenbogen (het werkwoord)
– Schapenlampjes
– Vrouwenparkeerplaats
– Slaaphandstand
– Pepernotenkilo
– Uggsmoment
– Worstballen
– Lachkieuwen
– Twitterparkiet
– Parketbreuk
– Pintoyeren
– Tutti Frutti woord
– Hooivorkbeest
– Bikinistress
– Apollozweefmolen
– Appelboer
– Boorvrouw
– Mirenaflauwte
– Lasergate
– Kletsengeklets
– Killerkoolmees
– Vervuisting
– TenPages.compoezen

En dan ben ik nog maar teruggegaan tot juni!

Waar stemmen jullie voor? En wat is voor jullie hét woord van 2011? Heb je zelf nog een mooi woord of kies je liever voor iets dat hier genoemd is?

Wat er op mijn pad komt

“Lizzy! Annabel! Kom eens kijken!”

De buurvrouw roept vanuit het poortje. Ze is bezig een boom te snoeien. De kletsen springen van schommel en rennen de tuin uit.

“Kijk!” zegt de buurvrouw enthousiast. “Daar zit een pad!” Op het moment dat ze het zegt springt het beest loom onze achtertuin in. Paul komt kijken wat er aan de hand is. “Een pad!” roept Lizzy. “Een hele dikkerd!” Met z’n allen hobbelen we achter het beest aan.

“Vooruit Es, geef hem een zoen,” grinnikt Paul. “Dan verandert hij in een prins.” Ook de buurman is inmiddels op het rumoer afgekomen. “Goh,” merkt hij droog op. “Dat Paul nog in sprookjes gelooft!” Ik schud mijn hoofd en lach naar Paul. “Ik heb al een prins.”

“Mag ík hem kussen?” vraagt Annabel. Gebiologeerd slaat ze de pad gade. “Ga je gang,” zeg ik. “Leef je uit!” Lizzy kijkt geïnteresseerd toe. Af en toe is zo’n klein nieuwsgierig zusje best leuk. Annabel hangt met haar hoofd boven het amfibie. “Het lijkt wel een augurk,” zegt ze.

Net op het moment dat Annabel de pad wil kussen springt hij weg en verdwijnt. “Jammer,” zegt Lizzy. “Daar gaat je prins.” Paul en ik moeten lachen om het teleurgestelde gezicht van Annabel. “Het geeft niet,” zeg ik. “Jouw prins komt nog wel.” “Wel ja,” zegt de buurman. “Je bent nog jong.”

Gerustgesteld klimt Annabel weer op de schommel.

Grensoverschrijdende liefde

Lizzy kleurt een vlinder.

“Mamma, weet je van wie ik het meest hou?”

“Nou?”

“Van jou. En pappa. En Annabel.”

“Dat is lief!”

“Maar ik hou óók het meest van Oma en Opa V. én Oma en Opa S. Én van G., S., J., H., én Elena.”

“Natuurlijk.”

“En ik hou ook héél veel van de omi’s. En van de opi’s.”

“Maar de opi’s zijn toch al heel lang dood?”

“Nou, dan kan ik nog wel van ze houden!”

De Zwevende Kiezer

Vanochtend vroeg, vijf over zeven

Verscheen er plots een grote lach

Want, voor ’t eerst in heel mijn leven,

Vertoonde ik plots stemgedrag

Zoiets was mij nog nóóit gelukt

Al jaren stond ik buitenspel

Ik ging er zwaar onder gebukt

Want mijn medelander kon het wél

Die switchte links, of rechts, en vreesde

Voor een politieke stormwind mee

En de paren, ja, de meeste

Vertoonden stemgedrag voor twee

Jaloers was ik. Jaloers en bokkig

Het deed mij toch zo’n groot verdriet

‘Zo gezéllig,’ dacht ik wrokkig

Hóllandser kon bijna niet

Maar nu ben ik écht in de wolken

Het is gelukt, ik mág, ik mág!

Ik mag gedachtegoed vertolken

En dát doe ik met stemgedrag

Wat fijn om zo, na al die jaren

na zoveel onrust in mijn leven

Het gevoel toch ervaren

En als kiezer rond te zwéven