Een beetje warmte

Komeet Ison heeft zijn zwaai om de zon waarschijnlijk niet overleefd.

Jammer, want zoals het er gisteren voorstond, was de komeet hard op weg om onze nieuwe Ster van Bethlehem te worden. Helaas heeft de intense hitte van de zon de komeet waarschijnlijk opgewarmd tot zo’n 2700 graden Celsius, waardoor hij uiteindelijk verdampte.

ison

Icarus & mini-ijstijd

En terwijl het Ison gelijk Icarus te heet werd onder de voeten, constateer ík dat het hier op aarde wat frisjes wordt. Ik moest van de week zelfs mijn auto krabben! De winter komt eraan en dat is te merken. Een computermodel, dat ons klimaat nabootst, kwam onlangs spontaan met een mini-ijstijd op de proppen. Wetenschappers waren ‘verrast’. Verrast? Verontrúst zal je bedoelen!

Natte boel

Op 1 december begint de meteorologische winter en daarmee sluiten we één van de natste seizoenen ooit af. Alleen in 1974 en 1998 viel er in de herfst meer regen. Ik herinner me de buien, de straat die in een rivier veranderde en de natte kleren. September en oktober waren extreem zacht. Dat dan weer wel. Misschien dat ik het daarom nu opeens zo koud heb?

Hoe dan ook, ik tik mijn stukjes vandaag met een extra trui aan. Ik ben bezig met het testen van de nieuwe Wii U en de game Wii Sports. Misschien moet ik mijn werkterrein even naar de praktijk verleggen om weer wat warmer te worden.

Nieuwscheck

En terwijl ik nog een slokje hete koffie neem, check ik mijn favoriete nieuwsites. Op nu.nl lees ik dat de Syrische kinderen die naar Libanon en Jordanië zijn gevlucht (naar schatting tweehonderdduizend kinderen), geen onderwijs kunnen volgen. Kinderen van zeven jaar oud moeten vaak al lange dagen werken.

It will be lonely this Christmas

Weer zo’n bericht waar je koud van wordt. En het voelde al zo onbehaaglijk. Echt jammer van die komeet. We hadden wel een beetje warmte kunnen gebruiken. Al dan niet in de vorm van de Ster van Bethlehem.

ison2

Sorry, bij dit stukje horen links maar die krijg ik op de een of andere manier niet in het systeem. Ik zal het later nogmaals proberen!

Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl staat vandaag een cryptisch stukje.

Een natuurramp? O, dan doe ik mee!

Het doneren van geld activeert gebieden in de hersenen die worden geassocieerd met plezier. Op hersenscans is te zien dat het lekkere geefgevoel te maken heeft met de beloning van positief gedrag.

Het allerlekkerst geven we aan natuurrampen. Elke actie waarbij een orkaan, vloedgolf of aardbeving is betrokken, loopt steevast als een Trijntje. Voor oorlog hebben we (veel) minder over. Zo kwamen mijn kinderen uit eigen beweging met hun spaarpot naar me toe voor de Filipijnen terwijl ik ze over Syrië niet heb gehoord.

Linkse tsunami?

Wat volwassenen betreft lijkt het eenvoudig: bij een natuurramp is er geen sprake van een politieke voorkeur (ik heb nog nooit gehoord over een linkse tsunami die een schrikbewind voort, of over een politiek getinte aardbeving). Je kunt er niet echt iemand de schuld van geven. Over Syrië práten we, aan de Filipijnen géven we.  Maar hoe zit dat dan bij kinderen? Die hebben (nog) niet zoveel met politiek en zien in beide gevallen uitgehongerde baby’s.

O, kon dat toen ook?

Ik vroeg het ze. Annabel gaf direct toe dat ze bij Syrië niet over ‘giro 555’ gehoord had, dus dat ze niet wist dat ze kon ook geld kon geven. Liz moest er iets langer over nadenken. Uiteindelijk legde ze uit dat ze vond dat de mensen daar het eerst maar moesten ‘goedmaken’. Haar vriendinnetje voegde daaraan toe: “Je kunt wel geld geven, maar daar stop je de oorlog niet mee.”

Dronken mensen en kinderen spreken de waarheid. Ik denk dat de antwoorden van de meiden – hoe simpel ze ook zijn – representatief zijn voor een groot deel van de bevolking. Meer aandacht voor giro 555 als het om oorlogssituaties gaat dus. Meer uitleg en praten over de hulpzoekende mens achter de gevechten. Want van die dronken mensen moeten we het niet hebben.

Maar de kinderen zijn onze toekomst. Hier én in Syrië.

Meer lezen? Op www.esthervuijsters.nl vandaag een leuke discussie. Gillende kinderen, zeg jij daar wat van?

Geschiedenis is zo…. ingewikkeld

Open monumentendag. De defensiemusea zijn gratis toegankelijk en er rijdt een échte legertruck. Als ik de kinderen uitleg wat er zich hier in de oorlog heeft afgespeeld, raken ze in de war.

“Welke oorlog was dat dan? Met Syrië?”

Geschiedenis voor kinderen

Het valt ook niet mee als je acht (of tien) bent. Om al die tijden uit elkaar te houden. Op school wordt geschiedenisles naast nieuwsbegrip gegeven en dat leidt wel eens tot verwarring. Zoals die ene keer dat ik het met Liz over de Titanic had. Ze wist precies waar het over ging – een boot waarvan men zei dat hij nooit zou zinken, zonk toch omdat hij op een ijsschots liep  – maar wat voer er nou toch ook alweer allemaal mee? “Een paar mensen en heel dieren.” “Dieren?” “O nee, dat was de Ark van Noach.” Tja, Katholieke school he?!

Euh, hoe oud wás omi ook alweer?

Vandaag zijn blijkbaar de Egyptenaren aan de beurt. Althans, bij Liz. Annabel is volgens de laatste berichten nog bezig met de ijstijd (het Krijt vermoed ik, want er kwam een stencil van de Tyrannosaurus mee, waarop Annabel vroeg of ‘omi’ in die tijd al was geboren). We praten over museum Naturalis (grappig genoeg herinneren de meiden zich nog wel de opgezette kolibries, maar niet de enorme dinobotten), mummies en de sarcofaag. Ik beschrijf het masker van Toetanchamon, dat ik ooit ‘live’ heb mogen aanschouwen in Cairo.

Koud hoor!

De meisjes raken enthousiast en het gesprek dat volgt is een mengeling van vragenstellen en etaleren van kennis. Inderdaad, er is een dino opgegraven en die botten zijn héél veel waard. (Ik zag Liz denken, toch nog eens met schep de achtertuin in). “De Egyptenaren waren heel slim, zíj vonden nieuwe ziekten uit!” En: “De berg in Schoorl is ontstaan in de ijstijd, het was er ook heel koud.” Het gesprek eindigt, heel toepasselijk, met de dood. Dinosauriërs stierven uit, de ijstijd maakt een einde aan van alles en nog wat en de Egyptenaren deden overal erg ‘ingewikkeld’ over.

Over  dat laatste heeft Annabel ook nog wel wat te vertellen. Zij heeft goed opgelet. “De Egyptenaren gaven hun doden cadeautjes mee, de koningen heetten farao’s en ze begroeven de farao’s in een hunebed.”

Een húnebed?! Shit, ben ik nog op tijd voor een cursusje zomerschool?!

Meer Esther? Op www.esthervuijsters.nl gaat het vandaag over een nieuwe huisgenoot.