Nu even niet (meer) …


Heerlijk hoor, zo’n weekendje CenterParcs-aan-zee. Lekker uitgewaaid en lekker niets gedaan. Alhoewel, niets…

De Val van Paul had zijn sporen nagelaten. Niet alleen kon hij zijn benen nauwelijks buigen (wat hem de bijnaam Houten Klaas opleverde) het bleek ook Zeer Onverantwoord om met zijn korsterige knieën het water in te gaan (hij probeerde het vijf minuten en het wondvocht droop eruit). Hij wist niet hoe snel hij ‘dat benauwde zwembad’ moest verlaten. Het gevolg was natuurlijk dat mamma de pineut was. Nou vind ik glijbanen best leuk, maar geloof me, na zesendertig keer is écht de lol er wel af.

Gelukkig kreeg ik steun van schoonmoeder en konden we zo af en toe lekker even samen in het bubbelbad bijkletsen. Totdat de bekende ‘golventune’ weer klonk want dan moest er natuurlijk iemand mee het grote bad in (wat dan ineens heel koud was). En daarna ‘ah, tóe’ moest ik even mee naar het buitenbad om te kijken hoe de meiden hun record in het koude dompelbad verbraken. (Op een gegeven moment heb ik ze gewoon verboden er nog langer in te gaan, ze kwamen er helemaal blauw uit! Wat bezielt die kinderen toch?!)

Toen we weer in het huisje waren hoorde ik Paul tegen de meiden zeggen: “We gaan gewoon nóg een keer, als pappa het water weer in mag.” Die opmerking wierp me prompt een jaar terug in de tijd, want was dit weekend eigenlijk niet een goedmakertje vanwege het feit dat Liz vorig jaar met haar kapotte arm het water niet in mocht?!

“Zeg,” snoof ik “ik ga echt niet meer met jullie naar CenterParcs hoor, daar komen alleen maar ongelukken van! Volgend jaar is Annabel zeker aan de beurt! Of ik.”

De laatste dag sjokte ik met frisse tegenzin weer naar het zwembad. Wéér dat gedrang bij de stomme kluisjes, gewriemel in onhandige hokjes en gekleum na de douche.

Maar dit keer was ik voorbereid: ik had mijn boek meegenomen. “We blijven precies twee uur,” zei ik. “En mamma zit dáár te lezen.” Ik vond een lekkere leunstoel, haalde een kopje koffie en zakte onderuit.

Aldus kwam ik uiteindelijk toch nog heerlijk aan mijn rust toe.