Hakken tegen elkaar, tenen naar buiten

Lizzy heeft deze week extra zwemlessen gehad.

Het was op haar eigen verzoek. Ze wilde een groep hoger. “Oké,” zei ik en ik gaf haar op voor een ‘doorstroomcursus’.

(Vervolgens gebeurde er iets grappigs. Ik had niet gezien dat er op woensdag géén extra lessen waren, aldus is mijn schoonmoeder gewoon met de meiden naar het zwembad gegaan. En er is gezwommen, alleen niemand weet in welke groep ze nou precies meegedaan heeft.)

Persoonlijk ben ik het wel zat na deze week. Zaterdag zwemmen met Bel, maandag twee keer met Liz en ’s avonds aquarobics, donderdag zwemles, vrijdag zwemles. Ik kan geen zwembad meer zin.

Alhoewel, eigenlijk viel dat zwembad nog wel mee. Veel erger is het dat ík elke dag nu ook verplicht zwemles krijg. Moet ik op de grond liggen en ‘groot rondje armen’ en ‘kikkervoeten benen’ doen. En ik ben blijkbaar niet zo’n beste leerling want de juf zucht en steunt er wat af.

“Nee mamma, hákken tegen elkaar, ténen naar buiten,” moppert ze.

En ik maar denken dat zwemles alleen vermoeiend is voor kínderen.