Geluk is een lot uit de (Staats) loterij! Doe mee en win!

Geluk. De zoekt het dicht bij huis – Een nieuwe keuken? Een plek voor jou en je geliefde? – de ander reist ervoor naar de andere kant van de wereld.

 

Staatsloterij gelukstrekking winnenNeem nou mijn vriendin Inge, zij ging helemaal naar Afrika. Maar wat een pech, haar iPod begaf het vlak voor vertrek. Hoe moest dat nou? Zou ze straks nou écht in een overland truck door de Serengeti hobbelen zónder haar favoriete muziek?!

Vijf mensen blij maken

Gelukkig niet. Vijf mensen mocht ik in aanloop naar de Staatsloterij Gelukstrekking een ‘geluksmoment’ geven. Vijf mensen! Blij maken! En Inge was één van hen. Samen kochten we een nieuwe geluidsdrager voor haar.  Eéntje met 160 GB,  genoeg voor 40.000 geluksmomentjes!

“Ik voel me opeens méér dan jarig! En mijn verjaardag is toch echt pas in december!” –Inge

Geluk hebben is fijn. En hoewel geld hierbij niet altijd een rol speelt is het wél een handig middel om wensen te kunnen vervullen. En die wensen? Die kunnen héél divers zijn. Het tweede geluksmomentje bijvoorbeeld, ging naar mijn broer Giel, die dol is op mooie auto’s. Zijn gezícht toen hij voor die Ferrari stond en de sleutels overhandigd kreeg. “Ga jij maar lekker een stukje rijden!” En daar ging hij! Scheuren joh!

“Als ik ooit nog eens de Staatsloterij win, dan weet ik het wel!” – Giel

Dicht bij huisg2b

Voor een geluksmomentje dicht bij huis ging ik langs bij mijn buurvrouw. Die kreeg een pakketje ‘woongenot’, soort presenteerblaadje maar dan op kussens. Een abonnement op een woontijdschrift, een high tea en… een dikke knuffel van mij en de kinderen. Omdat ze gewoon een heel fijn mens is.

Grote liefde voor collega

Net als mijn collega Miranda. Die was namelijk al een tijdje verliefd. Op een fototas, wel te verstaan. Ze kwijlde haar hele toetsenbord onder. Maar ja, als je net voor jezelf ben begonnen dan zoiets al snel te duur. Wat heerlijk dat ik er voor kon zorgen dat ze haar Grote Liefde in haar armen kon sluiten!

Mooi pech!

En dan BFF Frances. Die had mooi pech dit jaar. Ze gingen op vakantie naar een prachtig wijngebied – samen met haar Geliefde – wordt Geliefde ziek! Aju vakantiegevoel en aju lekkere wijnen. Ze had eerst helemaal niet door waarvoor ik kwam, pas toen ik haar een grote envelop overhandigde begon ze wat te vermoeden. “Geluksmomentje? Voor ons?”

staatsloterij1“Waaaaahahaha! Nee! Es, een overnachting in een wíjnvat!? Dat meen je niet? Wat ontzettend cool & grappig!” – Frances

Doe mee en win!

En als iedereen uiteindelijk is uitge-ohh-en-aahhh’t heffen we het glas. Op de gezondheid! Op geluksmomentjes. Op.. jullie! Dank je wel staatsloterij, voor deze mooie opdracht, en lieve lezers…

Klik hier door om mee te doen aan de Staatsloterij –actie. Wie weet win jij een gelukslot!

Proost!

G4b

Een lekker tussendoortje + Win een tienerfiets

Om drie uur precies zit ik klaar in aan de grote tafel.

Sultana3Een schaal Sultana’s, drie theekopjes en een fotoboek in de aanslag. Mijn eigen gezicht zie ik weerspiegeld in de theepot. Buiten klinken stemmen en de poort de gaat open. De meiden komen thuis.

Yo!

“Yummie!” Roept Liz (11) “Sultana YoFruit! Mag ik yoghurt-aardbei?” Annabel (9) wil framboos. Pas als ze rustig zitten en lekker knabbelen op hun koekjes, zien ze het grote boek dat voor me ligt.

“Wat heb je daar?!”

“Een fotoboek.”

“Zo’n echte? Van vroeger zeg maar? Met íngeplakte foto’s?”

“Ja. Van toen mama op de middelbare school zat.”

“De middelbare? Jij?!” Annabel kijkt alsof ik zojuist heb aangekondigd dat we een dinosaurus als huisdier krijgen.

Sultana8De middelbare

De meiden zijn een en al oor. Mamma op de middelbare? Dat is vast lachen. Ik sla het boek open en de meiden… gieren het uit. Het is duidelijk, mijn vijftienjarige ik komt NIET door de ballotage.

“Jezus mam, wat een foto! Je ziet er nu echt beter uit hoor!”

Sultana YoFruit

Zelf heb ik ondertussen ook een Sultana te pakken. Brings back memories! Ik at (en eet) ze ook vaak. Die met rozijnen, altijd met rozijnen. Die met dat yoghurtlaagje in verschillende fruitsmaken, die had je vroeger nog niet. Ik nam ze overal mee naar toe. Naar school, naar sport, naar toneel.

Havo vijf

Sultana6Ik wijs op een foto waarop ik met een vriendin over een brommer geleund sta. “Vijf havo”, zeg ik. “Toen mocht je nog zomaar op een brommer. Zonder brommercertificaat!” Ik neem nog een hapje van mijn koek. “En ik zat dat jaar naast een bijzonder knappe jongen met Nederlands”, vertel ik. “Daarom vond ik dat vak ineens zo leuk!”

“Ik word zo vrolijk van dat mannetje op die verpakking!”

We bladeren door het fotoboek opzoek naar een foto van de knappe jongen, maar we komen hem niet tegen. Wel stuit ik op een vriendenclubje. Kamp, volgens mij. Als ik nog verder terugga komen de felle kleuren. Het zwarte kohlpotlood, de beenwarmers en de geblondeerde kuif.

Sultana7

Annabel vraagt of ze nog een Sultana mag. Ik knik afwezig. Mijn moeder maakte soms een cadeautje van onze tienuurtjes. Briefje erbij, strikje erom. Dat zou ik ook eens moeten doen.

Stiftfase

Sultana5Liz kijkt ondertussen gefascineerd naar een foto uit de rode-lippenstift-fase. “Hoe vond jij de middelbare, mam?” Ik kijk naar de plaatjes en herinner me het fietsen naar school met vriendinnen, tutten op het toilet en kletsen tijdens de tussenuren. Stickerboekjes, agenda’s van The Next Generation, Wham. “Afgezien van hartzeer, teveel huiswerk én een mislukt permanent? Mooiste tijd van mijn leven. Totdat jullie kwamen natuurlijk.”

Zoeken

Als het album uit is wil Annabel weten waarom ik het eigenlijk gepakt heb. “Ik zocht iets,” zeg ik. “Voor een stukje op mijn blog.”

“Heb je het gevonden?”

“Ik denk het wel.”

De volgende ochtend stop ik twee lekkere tussendoortjes in de tassen. Met een kaartje erbij en een strikje erom. Cadeautje van mama én van Sultana. Eet smakelijk lieverds.

Ben jij ook dol op de tussendoortjes van Sultana? En op old skool? Dan heb ik goed nieuws! Ik mag van Sultana een heuse omafiets weggeven! Stuur me een mail via het contactformulier op mijn blog, vertel me jouw leukste herinnering aan de middelbare school en win!

(Meedoen kan tot en met vrijdag 19 september as.)

sultanaheader

 

Jij en je moeder (Bloggersactie)

Nou zeg, had ik mezelf even een onmogelijk opdracht gegeven?!

Moest ik nou uit al die prachtige, ontroerende en hartverwarmende verhalen twee ‘winnaars’ kiezen?! Niet te doen! Dit waren allemaal winnaars. Wat een bijzondere verhalen, wat een sterke vrouwen!

Ik las over tweelingen, over adoptiekinderen en over kinderen die hun moeder na lang zoeken eindelijk terugvonden. Er waren poëtische verhaaltjes en gedichtjes. Ik leefde mee met mislukte IVF pogingen, miskramen en de angst om kinderloos te blijven. Maar ook: de liefde en de bijzondere band tussen moeder en kind. De liefde, die soms werd beschreven als duizenden onzichtbare draadjes en dan weer als een sterke, stevige band.

Er waren verhalen over zwangere vrouwen, dochters en moeders. Er was zelfs een verhaal bij van een man die schreef over de bijzondere band die zijn (zieke) vrouw had met haar moeder. En wat te denken van de moeder die schreef over haar zwangere dochter, die binnenkort de vijfde generatie-vrouw zou baren!

Maar ik las ook veel verdrietige verhalen. Jong overleden moeders, zieke kinderen, kinderloosheid en slepende conflicten. Sommige lezeressen zagen in de hanger zelfs een zoenoffer. Anderen zagen hem als herinnering aan een overleden kind of een symbool voor een dierbaar iemand. Of ze wilden hem cadeau doen om de meest uiteenlopende redenen. Toen ik aan het einde van de lijst was stonden de tranen in mijn ogen.

Maar ik moest kiezen en dat heb ik gedaan. Op gevoel. Hieronder de uitslag. Ik koos Natasja omdat liefde en verdriet in haar verhaal zo overduidelijk hand in hand gaan en ik koos Elles omdat de beschrijving zo heerlijk eerlijk is.

“Ik werd moeder en verloor mijn moeder binnen enkele uren. Het moeder(schap) en kind-zijn heeft voor mij een dubbele betekenis! Ik zou dolgraag met alle trots de hanger dragen om de band te eren tussen mijn moeder, mezelf en mijn zoontje.” (Natasja)

 

“De band tussen mijn moeder en mij bestaat uit duizenden onzichtbare draadjes die maken dat we voor altijd verbonden zijn met elkaar. Soms breekt er wel eens een draadje maar er zijn er altijd nog genoeg om onze band sterk  en stevig te houden.” (Elles)

De andere uitslagen vind je hier (klik), samen met de uitslagen van de andere Bloggersacties. Tenslotte nog een paar prachtige quotes die ik jullie niet wilde onthouden. Dank jullie allemaal voor het meedoen en het delen van alle verhalen.

“Omdat mijn dochter onverwacht moeder werd en ik plots oma was.”

 

“Vast niet heel bijzonder maar mijn moeder kwam afgelopen wel 2 keer om samen met me mee te huilen bij het afscheid van mijn 2 kattenkinders.”

 

“Als ik naar mijn dochter kijk, voel ik: mijn moeder is altijd bij me, ze is niet dood…”

 

“Mijn moeder. Zij geeft mij inzichten. En vergezichten. Zij draagt me. Zij troost mij. Zij laat me gaan. En roept me terug. Zij relativeert mij. Steunt mij. Verdedigt mij. Beledigt mij, soms. Dan lachen wij en omarmen elkaar.”

 

“Het is mooi om te zien dat als ik mijn meiden bij hun oma (mijn moeder) laat, ik me geen zorgen maak. Want de opvoeding die ik zelf heb gehad, komt zo enorm overeen met wat ik zelf probeer te doen met mijn kids! Mama, je hebt het goed gedaan!”

 

Meer Sinterklaas? Op www.esthervuijsters.nl gaan we vandaag terug naar de jaren zeventig!

Sintactie Esthers sieraden

Lieve lezeressen,

Met heel mijn hart richt ik mijn leven

Op verwennen en (ver)geven

Zoals bekend  ga ik, de Sint

Vooral de kant op van het kind

Behalve híer… want lieve vrouw

Op Vrouwonline draait het om jou!

Jij bent het centrum en de spil

Die ook wel eens de aandacht wil

Van je partner, vriend of kind

Of heel misschien wel… van de Sint

Cadeautjes krijgen, altijd fijn

Vooral als ze bijzonder zijn

Symbolisch, op elkaar gericht

Een band, een beeld of een gedicht

Je bent (de) ouder maar ook het kind

Dát is wat ik bijzonder vind

Daarom, op Vrouwonline dit jaar

Een prachtig sieraad écht voor haar

Voor die ene mooie, lieve vrouw

Voor jou …

Van mij. Liefs, de Sint

m1

M’amour

M’amour (klik hier voor de website) is een compacte sieradencollectie waarin de band tussen moeder en kind centraal staat. In elk sieraad is namelijk de speciale band tussen moeder en kind gesymboliseerd.

m3

M’amour is voor elke moeder een heel leuk cadeau. Voor je eigen moeder, voor jezelf of voor een vriendin die pas een baby heeft gekregen. De prachtige zilveren ‘moeder en kind’- hangers zijn verkrijgbaar in 3 kleuren: zilver, roséverguld en verguld. Winkelverkoopprijs vanaf € 59,50 exclusief collier.

Win deze prachtige hangers inclusief zilveren colliers t.w.v.    € 69,00

Wij mogen van elke kleur twee hangers weggeven dus doe snel mee!

De rosévergulde hangers 

Vertel (in maximaal 50 woorden) wat de band tussen jou, je moeder of kind zo bijzonder maakt en win één van de rosé-hangers.

m2

De zilveren en vergulde M’amour hangers

De zilveren hangers (én de twee vergulde hangers) worden verloot onder álle inzendingen (als je een mooi verhaal bijvoegt maak je dus twee keer kans!). Kijk voor inspiratie ook eens op www.sieradentrends.nl

Inzenden kan tot 4 december. De winnaars worden bekend gemaakt op 5 december. Cadeautje dus! Van M’amour, van Vrouwonline én van mij!

 

Klik hier om mee te doen aan deze speciale sieradenactie (op het formulier kan je ook je moeder/kind verhaal kwijt!)! 

De andere bloggers geven ook wat weg!

Susanne: persoonlijk voedingsadvies

Tarte Taart An: taartenpakket

Pipfoods: kookboeken

Margje: glossyboxen

Denise: skipak

Meer Esther? Op de hoogte blijven van mijn blogs en leuke acties? Like mijn facebookpagina (klik).

Het Alternatieve Plan van Paul

Die reis, die verschrikkelijke, hete, met pech overladen vakantiereis naar het Zuiden. Over de Route de l’Enfer*. Ook voor ons komt hij er weer aan. En zoals elk jaar stellen Paul en ik elkaar dezelfde vragen.

“Hoe voorkomen we de ergste drukte? De hitte? Een kokende motor bij Lyon?” En: “Gaan we het in één keer rijden, of in twee keer? En als we dan in twéé keer gaan, hoe verdelen we dan de kilometers?”

Geen held!

Ik ben geen held in de auto. Zeker niet in het buitenland. Ik raak in de war van slingerende caravans, ga hyperventileren van tolpoortjes en rijd automatisch bij elke aire de weg af. Eén keer reed ik een stuk in Italië. Na tien minuten konden we alweer stoppen omdat Annabel moest overgeven. Met andere woorden: Paul rijdt, afwisselen is not an option.

Wat een pokke-eind was dat zeg!

Daar hebben dus rekening mee te houden. En dat proberen we ook. Maar qua planning gaat er nog wel eens iets mis. Je zou kunnen stellen dat Paul en ik redelijk bedreven zijn in het nemen van verkeerde beslissingen op reisgebied. Die keer in Frankrijk dat we niets hadden geboekt bleek er nergens meer wat vrij. Toen we dacht het ‘wel kon’ naar Italië bleek het toch ineens wel erg ver omdat we tegen het einde in de file kwamen en ’s nachts rijden naar Oostenrijk viel ook een beetje tegen. Alleen afgelopen jaar ging het goed. We reden tot aan de bergen, overnachtten in een vooraf geboekt hotel en reden de volgende dag de laatste twee honderd kilometer.

Dus ik dacht: voor herhaling vatbaar! Of misschien konden we het dit jaar wel gewoon in één keer rijden want we gingen minder ver dan vorig jaar. Paul voelde daar ook wel wat voor, zeker nu de kinderen wat groter waren.

Alternatief Plan

Maar toen kwam er opeens een Alternatief Plan. Alternatief Plan was afkomstig van een collega van Paul (kennelijk een soort officieuze vakantie-expert want hij wist alles van Bip & Go, zwarte zaterdag en overnachtingstrategieën) en Alternatief Plan hield in: wél overnachten.

Zzzzzzzzzzzz……

Ik moet eerlijk bekennen dat ik Pauls uitleg een beetje gemist heb. Ik was een beetje moe en vond het allemaal wel best. Of ik even een hotelletje kon boeken in de buurt van daar en daar, dan was dat maar geregeld. Ging hij even een plankje schilderen.

Afijn, hotelletje geboekt bevestiging binnen, meteen even de route bekijken. Binnen drie seconden stond ik buiten.

 

“Je moet even komen, er is iets niet goed gegaan!”

“Wat dan?”

“Dat plaatsje waar ik een hotel geboekt heb, dat ligt náást de camping!”

“Ja, dat klopt. Vijfentwintig kilometer er vanaf.”

“Huh? Nee, je begrijpt me niet. Het ligt náást onze EINDbestemming!”

“Ja, dat zeg ik. Vijfentwintig kilometer van de camping af.”

“Echt? Maar? Hoe dan? Waarom overnachten we dan?”

“Omdat het zwarte zaterdag is als wij vertrekken. Dus rijden we alles op vrijdag.”

“Volgens de ANWB is het zaterdag rood. Zwart is pas augustus. Maar vrijdag is oranje, dus dat is ook druk hoor!”

“Vrijdag is goed. Zaterdag slecht. Dit is echt een heel goed idee, heb ik van mijn collega, je weet wel.”

“Dus, even voor mijn beeldvorming: we gaan op een drúkke dag bijna elfhonderd kilometer rijden om vervolgens náást de camping te overnachten.

“Yep.”

“En als we dan om tien uur het hotel uit gezet worden, kunnen we tot drie uur wachten tot we onze hut in mogen! Wat een slecht plan!”

“Je zal zien, het is briljant.”

Onenigheid in Huize Vuysters 

Jullie horen het al. Ook in Huize Vuysters heeft vakantiestress zijn intrede gedaan. In de vorm van beste discussie over de reis. Evengoed, het hotelletje blijft geboekt en zo zal het gaan.

Het enige voordeel: dat worden straks vast leuke blogjes!

* Frans voor de Hel

Jij nog iets leuks over je vakantie? Op www.esthervuijsters.nl is het weer VerrassingsVrijdag en je kan er een cool zomerpakket winnen!

Vrouwelijk rund

Op de één of andere manier kom ik de laatste tijd overal koeien tegen.

Om te beginnen zijn de beesten niet áán te slepen op de iPad (getuige blije apps als Hay Day, Milk The Cow, Cow Balloon en KoeDoetBoe) maar ook in het nieuws laten de dames regelmatig van zich horen: “Steeds meer koeien staan hun hele leven op stal” “Koe valt in gierkelder” en “Koe op snelweg veroorzaakt ongeluk”. Om er maar een paar te noemen. Continue reading

De officiële zakjesupdate


Op de kop af drie weken!

Zo lang zit ik inmiddels aan de zakjes. In het begin vond ik het erg zwaar. Ik had niet echt honger maar ik voelde me ontzettend leeg. Ik had voortdurend het gevoel dat ik ‘over mijn honger heen’ was. Ken je dat? Geen trek (meer) maar een maag die aanvoelt als een leeggelopen rugbybal. Niet fijn!

Na een dag of vijf verdween dat holle gevoel. Het was nog even zoeken naar het juiste ritme (hoe verdeel je vijf zakjes over één dag?) en ik moest nog even oefenen met het bereiden van groenten in combinatie met de zakjes (niet alle groenten zijn toegestaan) maar na ongeveer twee weken zat ik er echt goed in.

Inmiddels ben ik drie weken verder. Ik ben zes kilo lichter en ik ben best fit. Overdag dan. ’s Avonds hang ik op de bank als een ingestorte wigwam. Ik kom niet om in de energie, maar dat kan natuurlijk ook komen van het (niet-)slaapgedoe hier thuis. Zoiets is niet helemaal te scheiden. Paul vindt me dapper en hij wordt niet boos als ik af en toe mopper over het feit dat de omeletten mijn neus uit komen.

Vlees mis ik in elk geval niet, ik was toch al niet zo’n vleeseter. Ook met de alcohol valt het reuze mee (ik vind het wel ongezellig soms om te weigeren maar cola zero is ook best oké heb ik ontdekt) en wat snoep en koek betreft: no problem. Het enige dat ik écht mis, is fruit. Telkens als ik zo’n lekkere sappige sinaasappel voor de meiden maak, een mango pel of een appel castreer, dan loopt het water me in de mond.

En het gaat nog even duren voor ik het weer ‘mag’. Nog één week alleen maar zakjes en dan ga ik over naar ‘fase 2’. Dat betekent: vier zakjes per dag en één maaltijd met 120 gram mager vlees of vis. Zal dat even een feest zijn?! Fase 2 duurt drie weken.

Na fase 2 komt er ontbijt en fruit bij. We zitten dan nog op twee zakjes per dag (‘zak er lekker in’ zal ik dan misschien wel denken) en uiteindelijk, na totaal 13 weken ‘eindigt’ het plan en eet je weer normaal. Dat is vast ook fijn voor mijn omgeving want ik merk dat niet iedereen begrip voor de zakjes heeft. Vind ik soms wel vervelend. Maar ja, elk dieet heeft bijwerkingen, denk ik dan maar.

Samenvattend:

– Nog één week alleen maar zakjes.
– Na drie weken -6 kilo (wat mij betreft: op de helft)
– Nog vier weken heel streng
– Nog acht weken totaal
– Zal ik alvast mijn lievelingsrokje laten innemen?

Over één maand mag ik weer een sinaasappel. Ik verheug me er nu al op!

Heb jij al eens serieus een dieet gevolgd? En hoe vond je dat? Ben je ervan afgevallen en ben je op gewicht gebleven?