Vanochtend

In alle rust, in alle vroegte
In de verte
Heel dichtbij

In de stilte, zachte stilte
Is het donker
Licht in mij

Advertisements

Het badpak

Een beetje hijgend kwam ik de kleedkamer binnen.

Ik was laat. Niets voor mij. De anderen lagen er allemaal al in. Snel ritste ik mijn tas open. Handdoek, shampoo, honderdduizend haarelastiekjes. Badpak? Badpak? Shit, waar was mijn badpak?

‘Kijk even bij de gevonden voorwerpen,’ suggereerde de zwemjuf toen ik bedremmeld kwam melden dat ik niet mee kon doen. Snel rende ik terug naar de kassa. ‘Mag ik even in het hok kijken?’ Dat mocht.

‘Volgens mij is dit de enige!’ De behulpzame zwembadmedewerkster hield een foeilelijk oranje geval omhoog. ‘Nee zeg,’ riep ik, ‘dáár ga ik niet in hoor!’ ‘Dan wordt het deze roze Mickey Mouse,’ grinnikte mijn redster. ‘Maatje 128.’ Wat nu? Naar huis?

Vijf minuten later wandelde ik ietwat genegeerd de kleedkamer uit. ‘Nou zeg, staat je énig,’ grapte de juf. ‘Hup, erin. Je hebt de warming-up al gemist!’ Voorzichtig liet ik me in het water zakken. Het lubberende badpak vulde zich onmiddellijk met water. Maakte een soort waterbom van mijn bovenlijf. De voorgevormde cups wezen als afgezakte patatzakken naar beneden.

‘Staat je goed, oranje met bruin,’ fluisterde mijn buurvrouw. ‘Leuk, dat tijgerprintje!’ Ik lachte als een boer met kiespijn en trok het badpak maar weer eens uit mijn bilnaad. ‘Morgen een stukje op Vrouwonline?’ vroeg vriendin S. ‘Over hoe dappere Es zich niet door een eh.. badpak liet kisten?’ Ik knikte.

Had ik even geluk dat ik net de serie ‘Een weekje in foto’s’ had afgesloten!