De minder leuke kant van de zon

We hebben haren gekregen om onszelf onder andere te beschermen tegen de zon. Je ziet het ook bij kalende mannen dat de hoofdhuid het eerste verbrand en niet zo’n beetje ook!

Zelfs als ik nu mensen in de kappersstoel krijg, dan zie ik dat soms door het haar heen de hoofdhuid is verkleurd.

Haren moeten het uv stralen tegenhouden, dat doen ze ook, maar ze lijden er zelf ook onder. De meeste vinden het erg leuk dat na de zomer het haar is opgelicht, maar wat zegt dat eigenlijk…?

De uv stralen zijn net zo schadelijk voor het haar als voor de huid! Alleen kan je van de zonnestalen op je huid flink last krijgen of ziek worden. Het haar daarin tegen voel je niets van, maar na een lange zomer is het haar futloos, droog en de kleur loopt snel terug.

Wil je dit alles nu liever niet, schakel dan vanaf nu over op een nieuwe shampoo en stylingslijn. Laat de producten die je had staan voor in september en koop een nieuwe serie met uv-filter.

Je begint met het wassen en conditioneren van je haar met deze speciale zonnelijn, zodat je zeker weet dat alle chloor en zout resten uit je haar verdwijnen na een dagje strand of zwembad.
Daarna gebruik je je schuim, gel of wax zoals je gewend bent, maar dan ook van een speciale zonnelijn. Hierin zit een uv filter (tegenwoordig waterproof te verkrijgen) en je weet zeker dat je je haar maximaal beschermd tegen de heerlijke maar oh zo verraderlijke zon!

Prettige vakantie


Marielle Bastiaansen

Advertisements

Volgens mij

Is er iets mis met mijn linkerbuitenspiegel.

Als een geknakt rozenknopje hangt hij zielig omlaag. “Zo, dat is een flinke klap geweest,” denk ik meteen. Automatisch check ik mijn voorruit. Goddank. Een briefje. “Ik ben tegen uw auto aangereden, wilt u contact met me opnemen?” De zijkant zit trouwens ook flink in elkaar, zie ik nu.

Ik bel het nummer op het briefje. “Ik zag de auto helemaal niet,” zegt een vrouw. “Ik reed achteruit en hij zat precies in mijn dode hoek.” Ik bedank haar voor haar eerlijkheid. We spreken af ‘s middags het schadeformulier in te vullen. Om drie uur. Bij mij thuis.

Het is drie uur. Ik wacht. Als Annabel wakker wordt, vraagt Lizzy of we naar het park gaan. “Dat kan niet,” zegt ik. “Mamma heeft een afspraak.” Het is kwart over drie. Ik bel even voor de zekerheid. Ik krijg een voicemail. Om half vier is er nog steeds niemand. Ik bel weer. Ik spreek de voicemail in. Om vijf uur word ik teruggebeld. “Sorry, ik ben de afspraak hélémaal vergeten.” Het is te laat om nog iets met de kinderen te gaan doen.

“Wees blij dat ze er tenminste een briefje bij heeft gedaan,” zegt een vriendin ’s avonds, als ik mijn beklag doe.

Blij? Ik ben helemaal niet blij. Ik ben geirriteerd.

Eikels!

Minister-president Balkenende slaat zichzelf regelmatig op de borst.

Vooral zijn huidige normen- en waardenbeleid spreekt tot de verbeelding. (Ja, het is ook heel (w)aardig om te stellen dat een vrouwenhandweigerende imam er óók bij hoort. Dat we zijn geloof in dezen gewoon moeten respecteren.)

“Het is nodig,” zegt de Norm Aal uit Den Haag. De hele maatschappij is norm- en waardeloos aan het worden. We vallen elkaar lastig, we schieten op leraren als we moeten opschieten. We stelen, liegen en bedriegen. En, zoals uit onderstaand krantenbericht blijkt, we hebben totaal geen respect meer voor de natuur.

Maar waarom moet de journalist nou meteen gaan schelden?!