Extra oplettendheid in mijn strandtas

Er is een jongetje van vijf verdronken in de Kralingse Plas.

Sinds ik zelf moeder ben, komt dit soort nieuws extra hard binnen. Zevenenzeventig doden door een treinongeval in Spanje, ook vreselijk natuurlijk, stijging Hiv-infecties in Londen, bah, 14 sjiitische vrachtwagenchauffeurs gedood, drama. Toch blijft geen enkel item blijft zó hangen als het nieuws over dat verdronken jongetje. Die ouders… dat zusje… die oppas….

Ik hou van water

Ik hou van water, altijd gedaan. Het is één van de redenen waarom ik met de kinderen ‘op zwemles’ ging toen ze slechts zes maanden oud waren. Gewoon, om ze te laten wennen aan het gevoel van water in je ogen. Om ze te leren opstaan als een keer zouden vallen. Annabel leerde letterlijk lopen in het water. In Frankrijk, met haar bandjes om in het ondiepe kon ze naar hartenlust vallen en opstaan. Tegen de tijd dat we naar huis gingen liep ze zó het droge op.

Ouder-en-kindzwemmen

Ouder-en-kindzwemmen ging over in zwemles en toen Annabel haar B-diploma haalde boekten we een vakantie op Lanzarote. Op een park met een groot zwembad. Heerlijk, die vrijheid van het zwemdiploma. Natuurlijk, het is geen garantie dat er niets zal gebeuren, putjes in zwembaden bleken gevaarlijk, de zee was verraderlijk en grote kinderen konden bovenop je springen. Maar toch, ze konden in elk geval zwémmen.

Het nieuwsbericht komt – aan de vooravond van onze reis naar Frankrijk – flink binnen. We gaan naar een rivier en net als vorig jaar zullen we zwemmen, raften en peddelen. Water hoort voor ons bij zomer en bij de vakantie. Maar het blijft verraderlijk, hoe oud een kind ook is.

Ik vertrek…

Ik vertrek dit jaar met veel goede zin, plezier én vertrouwen in mijn koffer. Maar met een extra dosis oplettendheid in mijn strandtas.

Tot in augustus!

Advertisements

What’s in a name?

De zoon van William en Kate gaat waarschijnlijk George heten. Zeker is het nog niet (de naam James is ook een goede kanshebber) en het kan nog wel even duren voordat prins William de naam van het babyprinsje bekend zal maken. (Na de geboorte van William duurde het een week voordat prins Charles de naam van zijn zoon onthulde, it runs in the family.)

“Ze heet Lizzy” 

Kindernamen, ze blijven fascineren. Toen ik zwanger was Lizzy droomde ik over mijn bevalling en over mijn moeder. Ik belde haar en het eerste wat ik zei: “Ze heet Lizzy” waarop mijn moeder zei: “Lizzy? Wat is dat nou weer voor een rare naam?” De angst om het ‘verkeerd’ te doen (je zadelt zo’n kind er toch zijn/haar hele leven mee op) zit kennelijk diep.

Schaamnamen

William, Kate of Lizzy. Die namen zijn in elk geval een stuk normaler dan die van Dirk Tas, A. Nus en Constant Lam. Dj’s Coen en Sander hebben er zelfs een sport van gemaakt om elk jaar een lijst samen te stellen met de meest vreemde namen. Ze hebben tegenwoordig zelfs een Engelse variant, misschien leuk voor Kate en William als ze er écht niet uitkomen.

Fuck, fuck, fuchisa

Laten we in elk geval hopen dat Kate en William zich qua naamgving niet scharen achter de steeds gekker wordende groep celebs. Poppy Honey, Daisy Boo, Apple, Bluebell, Fuchsia, kennelijk scharrelen ze allemaal in de tuin rond op de avond dat de namen bedacht worden. Ik schreef daar trouwens al eens eerder een stukje over, over celebs en kindernamen. De strekking van het verhaal: als ster ben je anders, dus je kind moet óók anders zijn. En ja, dat doe je door hem of haar dan Rolls of Royce te noemen.

Jaarlijkse rare-namen-update

Het is inmiddels bijna augustus en een greep uit de namen van het afgelopen halfjaar levert de volgende ‘pareltjes’: Cedrixianthley – Chanoah-Sky – Chyna-J’adore – Coco-Mé – C’yerlee-Deliyah – D’Fiënyi – Divainchéliënne – Divinnety – D’Jayleigh-Ann – Djarmania – Elpierrine – Fay’den-river – Ixylainne – Jezebel-Djuina – J’eviënne – Jurkeigh-Leigh – Mardy M – Queen-ensiellyque – Rock-Shenthelly – RolliNHCy – Sjorzette

Tja, dan duurt het wel even voordat een kind zijn/haar eigen naam kan schrijven ….

Gewoon Esther

Kennelijk zijn er nog steeds mensen die denken dat hun kind een sprookjesfiguur is (Cedrixianthley, hoe verzin je het?), een stuk fruit (Pear/Peer) of een grapje (Dirk Tas). Ik ben oprecht blij dat mijn kinderen ‘gewoon’ Liz en Annabel heten. En ik gewoon Esther.

Meer ‘gewoon” Esther? Op www.esthervuijsters.nl zijn de vakantievoorbereidingen begonnen… als dat maar goed gaat!

Het Alternatieve Plan van Paul

Die reis, die verschrikkelijke, hete, met pech overladen vakantiereis naar het Zuiden. Over de Route de l’Enfer*. Ook voor ons komt hij er weer aan. En zoals elk jaar stellen Paul en ik elkaar dezelfde vragen.

“Hoe voorkomen we de ergste drukte? De hitte? Een kokende motor bij Lyon?” En: “Gaan we het in één keer rijden, of in twee keer? En als we dan in twéé keer gaan, hoe verdelen we dan de kilometers?”

Geen held!

Ik ben geen held in de auto. Zeker niet in het buitenland. Ik raak in de war van slingerende caravans, ga hyperventileren van tolpoortjes en rijd automatisch bij elke aire de weg af. Eén keer reed ik een stuk in Italië. Na tien minuten konden we alweer stoppen omdat Annabel moest overgeven. Met andere woorden: Paul rijdt, afwisselen is not an option.

Wat een pokke-eind was dat zeg!

Daar hebben dus rekening mee te houden. En dat proberen we ook. Maar qua planning gaat er nog wel eens iets mis. Je zou kunnen stellen dat Paul en ik redelijk bedreven zijn in het nemen van verkeerde beslissingen op reisgebied. Die keer in Frankrijk dat we niets hadden geboekt bleek er nergens meer wat vrij. Toen we dacht het ‘wel kon’ naar Italië bleek het toch ineens wel erg ver omdat we tegen het einde in de file kwamen en ’s nachts rijden naar Oostenrijk viel ook een beetje tegen. Alleen afgelopen jaar ging het goed. We reden tot aan de bergen, overnachtten in een vooraf geboekt hotel en reden de volgende dag de laatste twee honderd kilometer.

Dus ik dacht: voor herhaling vatbaar! Of misschien konden we het dit jaar wel gewoon in één keer rijden want we gingen minder ver dan vorig jaar. Paul voelde daar ook wel wat voor, zeker nu de kinderen wat groter waren.

Alternatief Plan

Maar toen kwam er opeens een Alternatief Plan. Alternatief Plan was afkomstig van een collega van Paul (kennelijk een soort officieuze vakantie-expert want hij wist alles van Bip & Go, zwarte zaterdag en overnachtingstrategieën) en Alternatief Plan hield in: wél overnachten.

Zzzzzzzzzzzz……

Ik moet eerlijk bekennen dat ik Pauls uitleg een beetje gemist heb. Ik was een beetje moe en vond het allemaal wel best. Of ik even een hotelletje kon boeken in de buurt van daar en daar, dan was dat maar geregeld. Ging hij even een plankje schilderen.

Afijn, hotelletje geboekt bevestiging binnen, meteen even de route bekijken. Binnen drie seconden stond ik buiten.

 

“Je moet even komen, er is iets niet goed gegaan!”

“Wat dan?”

“Dat plaatsje waar ik een hotel geboekt heb, dat ligt náást de camping!”

“Ja, dat klopt. Vijfentwintig kilometer er vanaf.”

“Huh? Nee, je begrijpt me niet. Het ligt náást onze EINDbestemming!”

“Ja, dat zeg ik. Vijfentwintig kilometer van de camping af.”

“Echt? Maar? Hoe dan? Waarom overnachten we dan?”

“Omdat het zwarte zaterdag is als wij vertrekken. Dus rijden we alles op vrijdag.”

“Volgens de ANWB is het zaterdag rood. Zwart is pas augustus. Maar vrijdag is oranje, dus dat is ook druk hoor!”

“Vrijdag is goed. Zaterdag slecht. Dit is echt een heel goed idee, heb ik van mijn collega, je weet wel.”

“Dus, even voor mijn beeldvorming: we gaan op een drúkke dag bijna elfhonderd kilometer rijden om vervolgens náást de camping te overnachten.

“Yep.”

“En als we dan om tien uur het hotel uit gezet worden, kunnen we tot drie uur wachten tot we onze hut in mogen! Wat een slecht plan!”

“Je zal zien, het is briljant.”

Onenigheid in Huize Vuysters 

Jullie horen het al. Ook in Huize Vuysters heeft vakantiestress zijn intrede gedaan. In de vorm van beste discussie over de reis. Evengoed, het hotelletje blijft geboekt en zo zal het gaan.

Het enige voordeel: dat worden straks vast leuke blogjes!

* Frans voor de Hel

Jij nog iets leuks over je vakantie? Op www.esthervuijsters.nl is het weer VerrassingsVrijdag en je kan er een cool zomerpakket winnen!

Geboortedip baart zorgen

“Nederland dreigt in de greep te komen van een ‘omgekeerde babyboom’”

 

Aldus een artikel in De Telegraaf van vanochtend. (Afijn, dat het hier over De Telegraaf gaat, dat hadden jullie natuurlijk al begrepen, alleen dáár maken ze er een sport van om de beste hiep-hiep-hoera-titels te verzinnen!) Het stuk gaat – jullie raden het al – over de ‘afnemende geboorte’-trend. Continue reading

De kunst van het weglaten – Advertorial –

Een product reviewen? Maar natuurlijk! Stuur maar op, helemaal leuk.

 

Maar zo simpel wás het natuurlijk niet. Het ging hier niet om een lippenstift of nieuw soort keukenhulpje, nee, ik mocht bloggen over Optimel Puur! De nieuwe generatie drinkzuivel van Koninklijke FrieslandCampina. En zo’n kartonnen pak past nou eenmaal níet door de brievenbus (vooral niet omdat er eigenlijk een koelkast omheen moet).

Continue reading

Nét niet hoog genoeg

Een volwassene met een kinderziekte heeft iets aandoenlijks. Iets ‘je-bent-een-beetje-blijven-hangen-in-je-onwikkeling’-achtigs.

 

Altijd als ik hoor dat iemand van boven de achttien met roodvonk, de rode hond of waterpokken kampt, krijg ik de neiging om besmuikt te lachen. Toen Paul eens thuiskwam met ontstoken amandelen kreeg hij van mij dan ook een doos raketjes en een Dinky Toy.

Continue reading